Happy 2018

‘Er is licht, ruimte en rust’. Deze woorden plaatste ik vorig jaar bij een prachtig beeld van een verlaten strand waarop ik mediteer in het licht van de zon. Ik verzond ze als nieuwjaarsgroet.

Nu een jaar later doet dit me heel nadrukkelijk de kracht van affirmatie beseffen: datgene wat je zegt/ denkt/ door je heen laat stromen wordt je waarheid.

Want ja, voor mij was het een jaar met ruimte, rust en (uiteindelijk ook) licht. Ik stopte aan het begin  van het jaar met werken. Geen coaching, begeleiding, yoga, training of schrijven meer voor mij. Dat werd primair door mijn lichaam afgedwongen: ik had al maanden hoofdpijn, geen energie, last van mijn rug en luchtwegen en was voortdurend alleen maar heel, heel moe. Mensen, drukte, geluiden: alles putte me uit.

Ik ging naar binnen. En oh, wat is dat makkelijk om op te schrijven of aan anderen te adviseren die het zwaar hebben. En oh, wat is het heftig. Ik heb zeeën gehuild, pijn, verdriet, eenzaamheid en wanhoop gevoeld. Ik heb gevloekt, gevochten, getierd en nog meer gehuild. ‘Ga schrijven’, zeiden mensen, ‘ga wandelen, ga slapen, ga genieten (haha), ga….. iets doen zodat ik niet geconfronteerd word met jouw pijn en kwetsbaarheid die misschien wel rechtstreeks die van mij aanraakt….’.

Ik stond iedere dag op. Nam een koude douche. Deed mijn yoga en meditatie. Wandelde met mijn hond. Zag soms iemand, deed boodschappen, at en ging vroeg naar bed. Ik ontdekte dat elke dag 2 blaadjes in een klein boekje volschrijven me hielp. Ik leerde ademen, kreeg steun van sterke militairen die als geen ander blijken te weten hoe je een stevig vangnet bouwt en achter iemand gaat staan. Ik leerde afschuwelijke clichés doorvoelen, begrijpen en helemaal ervaren: het moet donker zijn om licht te kunnen zijn en gevoel wil gevoeld worden. Ik vond goede therapeuten. En hele slechte. Ik leer mijn ruimte innemen, voelen wat goed is voor mij, grenzen stellen en ik ontdek waar ik blij van word. Ik deed opleidingen in Reiki, het doorgeven van universele energie. Het maakt me huppelend blij wanneer ik het aan mezelf of een ander geef.

Ik ben en blijf work in progress, zoals we dat allemaal zijn in mijn opinie, maar het borrelt weer. Ik heb weer zin en energie. Ik maak plannen voor een (pre) burn out groep: 10 x samen komen voor yoga, meditatie, ademen, praktische tips en steun. Geen wachtlijst, meteen aansluiten wanneer je wil. Ik voer gesprekken voor een mooi ‘werknemers wellness’ trainingsprogramma van een jaar bij een grote hotelketen, gericht op het vergroten van het mentale en fysieke bewustzijn en welbevinden van de medewerkers. Ik geef weer yogales, volg teambijeenkomsten, ik ‘re-integreer’. De sprankeling maakt me blij en energiek en mijn ziel danst. Ik weet dat ik hoog gevoeligheid heb, mijn grenzen moet bewaken, voldoende moet rusten, alleen moet zijn en me opladen. Ik weet ook dat ik zal struikelen, leren en altijd weer opnieuw mijn ziel zal vinden: mijn enorme, krachtige bron van energie. Mijn kern waarmee ik verbonden ben met de prachtige kracht, liefde en energie die universeel aanwezig is in en om ons heen.

Ik nodig je uit. Om je verhaal te delen als je geraakt bent. Om me te vertellen, vragen of benaderen als je op dit gebied iets samen met mij wilt. Ik ben gelukkig in puur, bewust en open contact en nodig je van harte uit. Sat nam, de pure waarheid in mij groet de pure waarheid in jou.

A