Nepal

Het voelt als mijn thuisland. Op geen plek op aarde voel ik meer liefde, warmte, wijsheid, verbondenheid en menselijkheid dan daar. Mensen die mij kennen, kennen mijn enorme verbintenis. Kijken niet raar op als ik zeg: ‘ik mis het, ik wil naar huis’. Mijn hart klopt daar. Gedachten tuimelen over gevoelens gecombineerd met de mooiste ervaringen. Allemaal daar beleefd. Vooral door in stilte te zitten, om me heen te kijken, te mediteren en te zijn.

‘Ze zijn wel heel arm hier hè?’, sprak ooit een reisgenoot. Het duurde even voordat ik me realiseerde dat het klopt: naar onze westerse maatstaven hadden ze al niet veel: de straten zijn vies, kleren kapot, snottebel aan de kinderneus, vaak geen school of werk, je kent de beelden. Maar oh jee: wat een rijkdom in menselijkheid, saamhorigheid, levensenergie en liefde. Op dat gebied zijn wij zonder twijfel ‘de armen’.

Je begrijpt dat ik al dagen van slag ben. Me koortsig afvraag wat ik kan doen. Me machteloos voel, dom, alsof mijn handen op mijn rug gebonden zijn. Baal dat ik geen arts ben geworden of samen met mijn hond ben gaan trainen om te speuren. En dan komt langzaam het besef: ik moet mijn Mind omdraaien. Van onmacht naar kunde en kracht. Liefde en verbondenheid. Want dat is wat zij ook doen, door alle ellende heen. En wat ze me zo onbaatzuchtig en liefdevol geleerd hebben.
Wat kan ik doen?
Ik kan schrijven en meditaties begeleiden. Het eerste doe ik nu, het tweede morgenavond. Natuurlijk delen we de gezamenlijke energie en sturen we licht en kracht door te mediteren. Ik nodig je uit met velen te komen. Al het geld dat je voor de meditatieavond overhebt boek ik door naar de hulprekening. En als je niet mee wilt mediteren, misschien wil je dan wel geld storten. Gewoon omdat het kan. Ja, er blijft vast aan de strijkstok hangen en ja, je moet er even voor internetbankieren en ja, er zijn heel veel situaties die hulp vragen. Doe het alsjeblieft toch. Giro 555.
Hoe erg het ook is. Het komt goed want we weten allemaal: ‘in the end, everything will be all right. And if it is not all right, it is not the end yet’.
Doe wat je kan doen en doe het in liefde. Laten we samen de verbinding maken.
His Holiness the 14th Dalai Lama:
Right from the moment of our birth, we are under the care and kindness of our parents and then later on in our life when we are oppressed by sickness and we become old, we are again dependent on the kindness of others. Since at the beginning and end of our lives, we are so dependent on the kindness of others, how can it be that in the middle we neglect kindness towards others?
We are visitors of this Planet. We are here for ninety or hundred years at the very most. During that period we must try to do something good, something useful with our lives. If you contribute to other people’s happiness, you will find the true goal, the true meaning of Life.