De politie verdient geen respect!

Met dank aan sociale media als Facebook en Twitter is het tegenwoordig heel eenvoudig om je mening snel te delen met velen. Het is niet meer zo dat je bij de bakker om de hoek een praatje maakt en dat de reikwijdte van je verhaal (via de slager en de dominee) maximaal het dorp behelst. Nee, tegenwoordig bereiken onze meningen en oordelen eenvoudig de gehele wereld.

Op facebook kwam een foto voorbij van een dame in een politiebus die met haar hand bij haar oor achter het stuur zit. De meningen en afkeurende opmerkingen hierover tuimelen over elkaar heen. ‘Belachelijk! Ze zit te bellen!’, ‘Slecht voorbeeld!’ en: ‘de politie verdient geen respect!'.
Ik kijk naar de foto en vraag me (met wat anderen) af wat ik zie. Ik concludeer dat ik te weinig feiten heb. Staat de bus stil? Misschien wel op een wegsleep aanhanger? En omdat ik niet weet wat er aan de hand is verbaas ik me over het snelle en harde oordeel van anderen om me heen.
Eén van de voor mij aangename resultaten van regelmatig mediteren is dat ik meer bewust wordt. Van mezelf, mijn ratio, mijn gedachten, emoties en mijn lichaam. Steeds vaker ervaar ik dat deze dingen met elkaar verbonden zijn maar zeker niet hetzelfde zijn. Als ik geraakt wordt door een opmerking bemerk ik verdriet en krijg ik buikpijn (verbinding emotie en lichaam) maar het verandert niks aan mij (n) zelf. In de meditatie keer ik daarheen en ervaar ik de kalme en liefdevolle stroom die ik in me heb. Dat ik daar in het dagelijkse leven ook vaak weer vanaf drijf is een feit.
En wanneer je verder van die kern bent afgedreven of niet zo vaak in aanraking komt met je liefdevolle kern die je vertrouwen en rust geeft, wordt het makkelijker mee te waaien met de winden om je heen. Je bent niet stevig geworteld dus meelopen met anderen ligt op de loer. Vanuit deze onzekerheid hebben wij een apart soort houvast gecreëerd: wanneer we anderen naar beneden halen, veroordelen en afkeuren, hebben we zelf een (vals) gevoel van veiligheid en verbonden zijn.  
Verbinding en veiligheid vind je in en vanuit liefde. Dus nooit in afzeiken van een ander, agressie of onzekerheid. Wanneer je jezelf tijd gunt om in contact te komen met jezelf en je eigen kalme kern, zal je je sterker geworteld voelen. Waardoor het minder noodzakelijk wordt om zoveel meningen te vormen of te oordelen. Probeer maar eens of je een dagdeel bewust kan kijken naar jezelf en de oordelen die je hebt. Je zult versteld staan hoe vaak je ergens iets van vindt! En als je deze oefening doet….. doe het dan liefdevol naar jezelf dus veroordeel jezelf niet dat je zo regelmatig oordeelt…
Niets menselijks is ons vreemd en een beetje liefdevolle acceptatie voor jezelf en de ervaringen die je hebt is een goede start om diezelfde acceptatie naar je omgeving te vergroten.
Ik wens je een prachtige dag.