De dag des oordeels


Langzaam dringt de wereld mijn droom binnen. Ik hoor het vrolijke gefluit van de vogels. Die in dit seizoen al zo vroeg enorm hun best doen om zich te laten horen. Ik neem afscheid van mijn prachtige droomwereld waarin ik oude vrienden ontmoette en onvermoede moeilijke issues uitwerkte. Ik rek me uit en voel dat mijn rug stijf en pijnlijk is. ‘Straks maar even een lekkere warme douche en wat yoga oefeningen doen’, denk ik. Dan wordt het vast beter. In totaal zijn 40 seconden verstreken.
De dag des oordeels. Wanneer jouw ochtendritueel enigszins vergelijkbare is  aan het mijne heb je in de eerste 40 seconden van wakker zijn al zeven oordelen te pakken. Door en over je lichaam en je omgeving.
Het oordelen ontstaat in onze gedachten. De mind of  ook het ego genoemd. Het is die oude ratelmachine die je ’s nachts wakker houdt met piekeren, die je ineens doet overvallen met angsten, die verbindingen legt die je belemmeren maar ook die ervoor zorgt dat je kan autorijden en die de motivator is te starten met mediteren. De mind beoordeelt voortdurend en maakt een afweging of je er wel of niet iets mee moet.
De mind is net als de auto te besturen. Door oefenen, aandacht richten en bewust worden (bijvoorbeeld van je ademhaling) kan je meer toeschouwer worden van je mind in plaats van het als een willoos slachtoffer te volgen.
Waarom zou je dit willen doen?
Omdat je wel eens wakker ligt te piekeren.
Omdat je onmogelijk overweg kan met die ene moeilijke collega (of baas, of familielid).
Omdat je moe bent, onzeker, een onbestemd gevoel hebt.
Omdat het je niks kost.
En je van alles gaat opleveren.
Meer plezier, meer rust, meer kalmte, meer genieten, duidelijker keuzes, meer contact, meer succes. En bovenal: meer liefde.
Ik begon er ongeveer zes jaar geleden mee te experimenteren. Mindfulness, meditatie. Ik was verdrietig, depressief, vond het leven oneerlijk en bovendien onbegrijpelijk. Ik startte een cursus mediteren en leerde me concentreren op mijn ademhaling. Ik leerde me bewust worden van mijn lichaam en mijn gedachten en leerde er als een toeschouwer naar te kijken. Een belangrijk leerproces dat steeds voortduurt. Met vallen en opstaan, zo las je aan het begin. Ik zet iedere stap met plezier, dankbaarheid en aanvaarding en geniet van de dingen die het me brengt. Het loslaten van oordelen is een voortdurende oefening die begint met bewustwording.
Adem diep in. Hou vast. En adem diep uit. Herhaal zo vaak je wilt.
Fijne dag.