Denken als een puppy

Ik dénk teveel. Jij waarschijnlijk ook. Denken is een bezigheid waar we hier in het Westen heel goed in zijn. Wat natuurlijk prachtige voordelen heeft: we bedenken de prachtigste oplossingen voor schijnbaar onoplosbare problemen (sommigen van ons wonen onder de zeespiegel!), onze economie heeft jaren kunnen groeien door het denken en onze min of meer schone straten vinden uiteindelijk ook hun oorsprong in denken. Niks mis mee dus.

Het denken wordt (te)veel wanneer het hoofd de overhand neemt. Ooit tekende een kindje in Nepal mij na: een hoofd zo groot als een rijksdaalder (weet iedereen nog wat dat is??) met een lichaampje ter grootte van een mier. Een treffend beeld van een Westers persoon: het hoofd heeft de overhand. Daar worden we ook in getraind en dat begint al vroeg. Op school word je geprezen als je hoge cijfers haalt en wanneer dat niet direct lukt word je zo snel mogelijk bijgeschoold. De zaken die te maken hebben met creativiteit en lichaam zijn leuk maar niet meer dan bijzaak.
Het lijkt nu dat de tijd zo verandert dat het nut en de waarde van denken wordt verkleind. Er gebeuren dingen die we niet logisch kunnen verklaren, beredeneren of snappen. Al een aantal jaren zie je daarom (?) de beweging ontstaan dat er meer aandacht is voor andere zaken dan het hoofd: het lichaam, ons hart, emotie en gevoel.
En zoals altijd schuurt het een beetje in de overgangsperiode. Want vasthouden aan het oude (denken) lijkt vertrouwd en daarom goed maar de tijd stroomt verder en de crisis wordt al door veel mensen niet meer een tijdelijke crisis genoemd maar de Nieuwe Tijd. Wen er maar aan.
Mindfulness, mediteren, bewustwording, dat zijn de zaken die meer aandacht krijgen. De nieuwe wegwijzers van de toekomst. Het is een voortdurend groeiproces van bewegen, leren, vallen, opstaan en loslaten. Ik, de meditatietrainer, die in de allereerste meditatieles onze gedachten beschrijf als een jong puppy dat je steeds weer met zachte hand mag corrigeren om op het juiste pad te blijven, realiseer me ook heel goed dat ik nog teveel denk. Voor mij een reden waarom ik extra geniet van de meditaties die ik dagelijks doe: ze stoppen het denken en vergroten mijn bewustzijn.
Ik raad je aan een manier te zoeken die bij je past om dagelijks bewust te worden van je gedachten en hier afstand van te kunnen nemen.
Wanneer je gaat zitten, voor ongeveer een kwartier, start dan met een rustige ademhaling. Vervolgens laat je op iedere uitademing stress, gedachten en spanning uit je lichaam wegvloeien.  Langzaam kan het dank zijn dat je meer rust ervaart. Dit is de rust vanuit je eigen kern. Van daaruit kan je kijken naar gedachten die voorbij komen of andere afleidende dingen. Een slapend been, kriebel aan je neus of toch steeds gedachten. Wees je bewust dat jij de toeschouwer bent van deze zaken. Je ermee identificeren zou gek zijn. De kwaliteiten van de toeschouwer kan je uitbreiden met iedere ademhaling: rust, vrede, liefde. Verspreid dit door je hele lichaam, hoofd en gedachten heen.
Sluit af met een positief gevoel en verspreid dit de hele dag.